Günümüzde ülkemizde tartışılacak pek çok konu var. Hangi alana müdahale edilmeli, hangi politikalar izlenmeli ve hangi çatışmalara dahil olunmalı gibi soruların yanıtlarını bulmak hiç de kolay değil.
Bu hafta sonu, OKSİJEN gazetesine öyle bir daldım ki, içinden çıkmakta zorlandım! “Türkiye’nin Tek Hafta Sonu Gazetesi” olarak tanınan bu yayın, her hafta makul bir fiyatla neredeyse 100 sayfa içerik sunuyordu. Ancak bu son sayı, tam 4 gazetede toplam 116 sayfa ile kendi rekorunu kırdı. Okuması oldukça zaman alıcı!
Bu hafta gerçekten özel bir sayıya sahipti. Çünkü Koç ailesi gibi ülkemizin önemli bir kurumunu ele almışlardı. Ailenin belki de bu sayı için özel bir katkısı olmuş olabilir, ama bu detayın çok da önemi yok. Koç ailesi, zenginliği ve vatanseverliği ile tanınan bir aile. Ailenin lideri Vehbi Koç’un belirttiği gibi, iki ana hedefleri bulunuyordu: Şirketlerini sürekli ve verimli bir şekilde yönetmek ve sosyal hizmet ile bağışları kurumsal hale getirerek sürdürülebilir kılmak.
Vehbi Koç, 1901-1996 yılları arasında yaşamış bir isimdir. Bu 95 yıllık yaşamı boyunca gerçekleştirdiği birçok önemli projeyi sıralamak gerekirse… 1951 yılında Ankara Üniversitesi’nde Vehbi Koç Öğrenci Yurdu’nu, 1960’larda Tıp Fakültesi Vehbi Koç Göz Bankası’nı kurmuştu. Türk Eğitim Vakfı’nın (TEV) oluşumu, ODTÜ’de Vehbi Koç Öğrenci Yurdu’nun açılması, 1976 yılında Atatürk Kitaplığı’nın kurulması gibi birçok projeye imza attı. 1980’lerde Koç Özel Lisesi’nin kurulması ve Türkiye’nin ilk özel müzesi Sadberg Hanım Müzesi’nin açılması da onun katkıları arasında yer alıyor. Bu müze, 1988’de Europa Nostra Ödülü almıştı.
1990’lı yıllarda hemşirelik eğitimi alanında önemli bir adım atarak Semahat Arsel Eğitim ve Araştırma Merkezi’ni kurdu ve bir Hemşirelik Fakültesi açtı. Koç Üniversitesi, Rahmi Koç Bilim Madalyası’nı vermeye başladı ve ilk dersini bizzat Vehbi Koç verdi. Ayrıca Ankara’da Vehbi Koç Ankara Araştırmaları Merkezi (VEKAM) kuruldu, ilk özel sektör sanayi müzesi açıldı ve Suna Kıraç önderliğinde Eğitim Gönüllüleri Vakfı’nın kurulması sağlandı. 13 Koç İlköğretim Okulu açarak bunları Milli Eğitim Bakanlığı’na devretti.
Yeni bir yüzyıla adım atarken, 2000’li yıllarda Vehbi Koç Vakfı, ülkeye katkıda bulunanlar için Vehbi Koç ödülünü vermeye başladı. “Ülkem İçin” girişimi kapsamında Meslek Lisesi Memleket Meselesi projesini hayata geçirdi. İstanbul Bienali’nin ve 200’e yakın üniversitede Koç Spor’un sponsorluğunu üstlendi. Dolapdere’de yeni bir binaya taşınarak Arter adlı sergi mekanını açtı. Ayrıca, Meşher adlı yeni bir sergi alanı oluşturdu. Koç Vakfı, Birleşmiş Milletler’in Kadının Güçlenmesi Prensipleri’ni imzaladı ve sporun gelişmesine katkı sağlamak amacıyla Mustafa V. Koç ödülünü vermeye başladı. Erken yaşta vefat eden Mustafa Koç, HerForShe adlı kadın yardım kuruluşunun da en büyük destekçilerinden biriydi.
Ve daha fazlası… AFAD koordinasyonuyla beş farklı noktada toplam 20 bin kişilik Umut Kentleri kuruldu. İstanbul Olimpiyatları’na ev sahipliği yapabilmesi için Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi’ne sponsor olundu. Vehbi Koç Vakfı bünyesinde Vet-Amerikan Hayvan Hastanesi açıldı. Koç Holding, “nötr olma” hedefi kapsamında Karbon Dönüşüm Programı’nı hayata geçirdi. Gerçekten de bu çabaların sonu gelmiyor.
Evet, böyle isimleri, bu tür aileleri ve bunca özverili insanları bulmak ve tanımak oldukça zor. Son OKSİJEN dergisi bu fırsatı bize sundu. Hepsine ve herkese teşekkürler… Ve aklıma düşen ünlü bir şarkının son cümlesiyle yazıyı sonlandırmak istiyorum: “Bir başkadır benim memleketim…”
Yorumlar kapalı.