Kemal Kılıçdaroğlu’nun, Saray tarafından kendisine atanan rolü kabul etmeden ayrılmayacağı bilgisi, “yakın çevresinden” edinildi.
Muharrem Sarıkaya’nın Yetkin Report’taki yazısına göre, Kılıçdaroğlu, “yakın çevresine” Kurultaya katılmak istediğini belirtmiş, ancak “parti kirlilikten arınmadan ve hırsızlar temizlenmeden kurultaya gidilmesi doğru mu?” diye sormuş.
Tecrübeli bir muhabir olan Muharrem Sarıkaya, “Kılıçdaroğlu bunu yakın çevresine söyledi” ifadesini kullandıysa, bu bilgiyi Kılıçdaroğlu’ndan doğrudan almış olmalıdır.
Bu sözlerin “off the record” kaydıyla dile getirildiği düşünülebilir; zira Sarıkaya, bu bilgiyi onun ağzından değil, “yakın çevresinin ağzından” aktardığını ifade ediyor.
Özellikle vurgulamak gerekir ki, bu tahminimi Sarıkaya’ya sormadım.
Eğer sorsaydım, büyük ihtimalle bir yanıt alırdım; ancak bu durumda bu bilgiyi sizlere aktaramazdım, çünkü Sarıkaya da muhtemelen benden aynı istekte bulunurdu: Off the record!
Kılıçdaroğlu, “yakınlarına” bazı kişilerin mal varlıklarının araştırıldığını ifade ederek, “bir ay içinde hepsi ortaya çıkar” demiş.
Anlaşılan o ki, savcılıktan AKP medyasına yönelik hazırlık soruşturmalarının haberleri için bir iletişim ağı Kılıçdaroğlu’nun ofisine de ulaşmış.
Bir ay içinde tüm bu bilgilerin ortaya çıkacağını başka türlü nasıl bilebilirdi ki?
Sarıkaya’nın “yakın çevreden” aktardığına göre, Kılıçdaroğlu, “Eğer partiyi para karşılığı delege alıp satanların kirli oyunlarına teslim edersek, nasıl arınmayı başaracağız?” demiş.
Bu bilgiyi kimden almış olabilir?
Şu ana kadar bu konuda ortaya konmuş, doğruluğu teyit edilmiş bir bilgi yok.
Belki de emekliliği süresince kirasını ve masraflarını kimin ödediğini hâlâ açıklamadığı ofisinde oturup, Saray’dan gelecek telefonu beklerken izlediği A Haber’den öğrenmiştir.
Kemal Kılıçdaroğlu’nun “kirli partililer” olarak tanımladığı kişiler hakkında henüz AKP yargısının bile bir karar vermediği görülüyor.
Karar verilen tek dava, Ekrem İmamoğlu’nun Beylikdüzü Belediyesi’ndeki yolsuzluk iddiasıyla açılan davadır; bu davada da İmamoğlu beraat etmiştir.
Diğer davalar ise sürmektedir ve henüz mahkûmiyet kararı yoktur.
Casusluk davasının komediye dönüşmüş olması bir kenara, İBB davasında kaç kişinin “itirafçı” ve “gizli tanık” ifadesini geri çektiğini Kılıçdaroğlu saymış mıdır?
Muhtemelen saymamıştır.
Çünkü gazeteci Timur Soykan’ın haberine göre, bir belediye başkanını İBB davasında “itirafçı” olmaya zorlayan bizzat Kılıçdaroğlu’nun kendisisidir.
İBB davasını yakından takip ediyorum.
Bugüne kadar savunmalarını yapan sanıklar, iddianamede ileri sürülen suçlamaları rahatlıkla çürütmüşlerdir.
Savcılığın, bu savunmalara karşı ortaya koyabildiği somut bir delil bulunmamaktadır.
Ceza yargılaması dedikodularla yapılamaz; “O dedi, bu dedi” diyerek karar verilemez. Tartışma, açık ve somut delil gerektirir; ancak bugüne kadar bunlar ortaya konmamıştır.
Kılıçdaroğlu, bu ifadeleri koltuk hırsıyla dile getiriyor olabilir.
Çünkü bulunduğu pozisyonu kendisine ve çevresine mantıklı bir şekilde açıklamak zorunda hissediyor.
Kendisine neden orada bulunduğu konusunda bir anlayış geliştirmiş olabilir, fakat bunu açıkça itiraf etmeyecektir.
Bu nedenle “yakın çevresine” dert yanıyor: Partiyi kirlilere bırakamazmış, kurultayı aslında o da istemiş gibi konuşuyor.
Böyle bir üslup benimsemesinin nedeni, AKP yargısı açısından gerçek fonksiyonunun ne olduğunu açıklamaktan kaçınmasıdır; bu durum, “yakın çevresinden” bazı kişilerin bile yüzüne tükürebileceği bir durumdur.
Bu riski göze alamıyor.
Kendisine gerekçeler üretirken, aslında içten içe yakın çevresinin de bildiği gerçeği yansıtmaya çalışıyor.
Yorumlar kapalı.