Göç ve Diaspora Vakfı Kadın İletişim Başkanlığı, Anneler Günü’nün anlamına dikkat çekmek ve Gazze’de savaş mağduru annelere destek olmak maksadıyla İstanbul Fatih’teki Neslişah Kültür Merkezi’nde “Gazzeli Annelere Ses Ver” temasıyla bir etkinlik düzenledi. Etkinliğe, Bosna Hersek, Sudan, Suriye, Mısır, Doğu Türkistan, Filistin ve Türkiye’den kadın ve anneler katılarak konuşmalar yaptı. Göç ve Diaspora Vakfı Kadın İletişim Başkanı Ayşe Müzeyyen Taşçı, Gazzeli annelerin sesi olabilmek için bir araya geldiklerini ifade ederek, “İnsanlık tarihine kazınmış ağır bir trajediyi, vicdanlarımızın derinliklerinden yükselen bir haykırışla dünyaya duyurmak istiyoruz. Gazze’de yaşananlar, artık yalnızca bir savaşın sonucu değil; tüm insanlığın sorumluluğudur” dedi.
14 BİN KADIN EŞİNİ KAYBETTİ
Evlatlarını toprağa vermek zorunda kalan, bombalanan evlerinin enkazında umutlarını yitiren ve temel yaşam haklarından yoksun bırakılan Gazzeli annelerin tarihin en karanlık anlarından biri olan bu süreçte direnç gösterdiklerinin altını çizen Taşçı, “Anneler Günü yaklaşırken, birçok ülkede çiçekler alınacak, hediyeler sunulacak, övgü dolu sözler söylenecek. Ancak Filistinli anneler için bu gün, bir kutlama değil, adeta bir yas günü. Gazze’de annelik, sadece sevgiyle değil; sabırla, dirençle, açlıkla, soğukla, korkuyla ve kayıpla örülü. Bugün elimizdeki veriler, bu acının boyutunu gözler önüne seriyor. İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırılarında hayatını kaybedenlerin yaklaşık yüzde 70’i kadın ve çocuklardan oluşuyor. Yaklaşık 18 bin çocuk, bombalarla, açlıkla ve ilaçsızlıktan hayata veda etti. Soykırım sürecinde dünyaya gelen 1.150 bebek, hayata tutunamadan ölüme terk edildi. En az 14 bin kadın, bu saldırılar sonucunda eşlerini kaybederek hem annelik hem de babalık görevini tek başına üstlenmek zorunda kaldı” dedi.
“PAYLAŞIN, GÖRÜN, DUYURUN”
Taşçı, bu rakamların ötesinde, yürek dağlayan başka gerçeklerin de bulunduğunu belirterek, “Gazze’de annelik, bazen çocuğunun bedenini değil, parçalanmış uzuvlarını bulup onlarla vedalaşmak demektir. Patlamaların ardından bir annenin en büyük tesellisi, enkazdan bir el ya da ayakkabı parçası bulabilmek olmuştur. Her patlama sesiyle birlikte bir anne, evladının adını haykırarak sokaklara koşmakta; kimi zaman çocuğuna ulaşmakta, kimi zaman sadece sessizliğe gömülmektedir. Gazzeli anneler, yıllardır ‘yer’ bildiriminde bulunamayan bir halkın temsilcileri. Her gün değişen bir mahallede, farklı bir çadırda, başka bir mezarlığın yanında sabahlıyorlar. Göç, onlar için geçici bir durum değil, bir yaşam biçimi haline geldi. Güvende hissettikleri hiçbir duvar, yaslanacakları bir köşe kalmadı. Bu hayat, kadınlara doğumdan çok, direnişle örülü bir hayatta kalma mücadelesi getirdi. Bugün buradan, tüm dünyanın vicdan sahibi kadınlarına, annelerine ve annelik duygusunu taşıyan herkese çağrıda bulunuyoruz: Gazze’deki bu sessiz çığlığa kulak verin. Gazzeli annelerin yaşadığı tarifsiz acıyı paylaşın, görün, duyurun.” diye ekledi.
“HER ANNENİN KALBİ, GAZZELİ ANNELERİN GÖZYAŞINI TAŞIYOR”
Taşçı sözlerine şöyle devam etti: “Sivil toplum kuruluşlarının bu noktada üstleneceği rol son derece önemlidir. Sadece insani yardım göndermekle kalmayıp, uluslararası kamuoyunu harekete geçirecek bilinçlendirme çalışmaları yapmak, savaş suçlarını görünür hale getirmek ve hukuki girişimleri desteklemek, Gazze’nin kaderini değiştirebilecek güçte adımlar atmak gerekiyor. Sessiz kalmak bir seçenek değil, aynı zamanda zulme ortak olmaktır. Bugün sivil toplumun diliyle kurulan her cümle, vicdanın nabzıdır; atılan her adım, yaralı bir coğrafyada umudu filizlendirebilir. Bu süreçte bir diğer önemli güç ise diaspora topluluklarıdır. Filistin diasporası başta olmak üzere, dünyanın dört bir yanına dağılmış duyarlı gruplar, bulundukları ülkelerde yürüttükleri bilinçlendirme kampanyaları, hukuk mücadelesi ve diplomatik girişimlerle uluslararası kamuoyunun vicdanını canlı tutmaya devam ediyor. Ve burada bulunan, bu çağrımıza yürekten destek veren her anneye, her vicdan sahibine şunu iletmek isteriz: Her annenin kalbi, Gazze’deki bir annenin gözyaşını taşır. Bu ortak acı, bizi birleştiriyor; bu sessiz çığlık, tüm sınırları aşıyor. Bizler, insan haklarına ve adalete inanan bireyler ve kurumlar olarak bugün burada, Gazzeli annelerin sesi olmak amacıyla toplandık. Onların yalnız olmadığını, dünya kadınlarının, sivil toplumun, diaspora topluluklarının ve vicdan sahiplerinin yüreklerinin onlarla attığını göstermek istiyoruz. Kadın dayanışması sınır tanımaz. Anne yüreği evrenseldir. Ve bizler, anneliği savaşın gölgesine mahkûm eden bu vahşete karşı sesimizi yükseltmeye devam edeceğiz.”
