Haber: Burhan DEMİRCİOĞLU
(OSMANİYE) – Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin üzerinden 3 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen, Osmaniye’nin Sumbas ilçesinde depremzedeler hala çadır ve konteynerlerde yaşam mücadelesi veriyor. 86 yaşındaki Hayriye Uçak, maddi imkansızlık nedeniyle deprem evine yazılamadığını belirtti. Uçak, “Param yok diye sokaklarda mı yaşayacağım? 86 yaşında nereye gideceğim? Kapıda mı öleceğim? Barakada soğukta banyo yapıyorum; donuyorum, tir tir titriyorum,” şeklinde duygularını ifade etti.
Osmaniye’nin Sumbas ilçesine bağlı Gafarlı Köyü Diniker Mahallesi’nde yaşayan depremzedeler, 6 Şubat Kahramanmaraş depremlerinde evlerini kaybettiklerini ve hâlâ güvenli bir barınak bulamadıklarını dile getirerek, yetkililerden acil yardım talep etti. 86 yaşındaki Hayriye Uçak, barındığı çadır ve barakaların zorluklarını gözyaşlarıyla anlattı.
“PARAM YOK DİYE SOKAKLARDA MI YAŞAYACAĞIM”
Depremzedelerden Hayriye Uçak, ANKA Haber Ajansı’na yaptığı açıklamada, “Kahramanmaraş depreminde benim evim ağır hasar gördü. Başımı sokacak yerim yoktu, evim yıkılmasın diye mahkemeye verdim. Mahkeme de kabul etmedi, evimi yıktı; şimdi ise ben dışarıdayım. Mahkeme masrafını da ben ödedim, dışarıda yaşıyorum konteynerde ve çadırda. Yemeğimi de dışarıda yağmurda pişiriyorum. Ben böyle mi yaşayacağım, bu yaşta böyle mi öleceğim? Ben yardım istiyorum, evimin yapılmasını istiyorum. Yaşlılık aylığım var, bununla ne yapacağım? Neyime yetiyor? Param yok diye sokaklarda mı yaşayacağım? 86 yaşında nereye gideceğim? Kapıda mı öleceğim? Barakada soğukta banyo yapıyorum, içim ısınmıyor, donuyorum, tir tir titriyorum. Ben böyle mi yaşayıp, böyle mi öleceğim? Ağlıyorum, yardım istiyorum, benim kimsem yok,” ifadelerini kullandı.
“ÇİVİ DAHİ ÇAKILMADI”
Emekli depremzede Muhterem Uçuk ise, “Zor durumdayız, kışı zor geçirdik. Müteahhit bir türlü gelip başlamadı. Kaymakamlığın verdiği çadırda yaşıyorum. Üç seneden beri her tarafı yırtıldı. Konteyner verilmedi, çadırda yaşıyorum. Çivi dahi çakılmadı, müteahhiti bile görmedik. Yetkililerden bir an önce buna el atmalarını, önümüzdeki kışın evimizi istiyoruz,” dedi.
Depremzede Sefer Uçuk, çadırda yaşamaktan şikayet ederek, “Dört tane çocuk var, hanım var, reziliz yani. Ev yapılacak, hak sahipliğini falan kazandık ama Osmaniye’ye yirmi defa gittik geldik, hiçbir şey çıkmadı, biz böyle perişanız,” açıklamasında bulundu.
“KIŞI BRANDANIN İÇİNDE GEÇİRDİM”
Kanser hastası Mehmet Güller, yaşadıkları zorlukları şöyle dile getirdi:
“Üç yıldan beri mağduruz. Ben onkoloji hastasıyım. Resmi kurumlara dilekçemizi verdik, yapılacak diyorlar, ama bir şey olmuyor. Üç yıl olmuş, üç yıl içerisinde onkoloji hastasıyım ve bize devlet bir iğne dahi destek vermedi, sadece bir konteyner verdi. Tuvalet yok, banyo yok, mutfak yok, hiçbir şey yok. Zor durumdayız. Çadır verdiler ama akıyor. Ne kadar silikonlasak da akıyor, zor durumdayız. Bizim çardağımız vardı, çardağı brandayla kapattık ama kışı da brandanın içinde geçirdim. Destek istiyoruz. Neden her yere yapılıyor da bize yapılmıyor? Sumbas ilçesi Gaffarlı Köyü Diniker Mahallesi’nde yaşayan insanların hayatı, canı yok mu?”
Romatizma hastası Hatice Güller de, “Bulaşık yıkayacak yerim yok, dışarıda yağmurda bulaşık yıkıyorum. İltihaplı romatizmaya kaldım. Eşim onkoloji hastası oldu. Bilmiyorum ne yapacağım. Bana ‘ömür boyu çekersin bu ağrıları’ diyor doktorlar,” şeklinde konuştu.
Yorumlar kapalı.