Biz gerçekten çok şanslıydık… 90’ların başında üniversite çağında olan benim kuşağım, Türkiye’de kültürel anlamda belki de en zengin gençliği yaşadı. Sinema, tiyatro, edebiyat, müzik ve gece hayatı, hepsi ulaşılabilir ve ulaşılması kolaydı. İnternetin olmadığı o dönemlerde, küresel popüler kültüre hâkim olmak için merak, beceri ve çaba gerektiriyordu. Bu nedenle, her bir şarkının titizlikle seçildiği karışık kasetler, bilet almak için sabahladığımız film festivalleri ve televizyon ekranlarından takip ettiğimiz hit şarkıların klip detayları, harçlığımızı yatırdığımız yabancı pop müzik dergileri bizim için çok değerlidir.
X kuşağı, bizim gençliğimize hayranlık duyan Millennial’lar ve tüm bunları masal gibi dinleyen Z ve Alfa kuşağı, kemerlerinizi bağlayın… 2026’nın en uzun gecesi olan 21 Haziran’da, hepimizi 90’lar pop dünyasının ruhuna geri döndürecek bir festival gerçekleşecek: Throwback Festival…
Ace of Base
Hatırlıyor musunuz “What Is Love”, “Rhythm Is a Dancer”, “No Limit”, “The Rhythm of the Night”, “Be My Lover”? Bu şarkılar, bir dönemin hafızasına hızla yerleşmişti. Eurodance olarak bilinen bu akım, elektronik dans müziğini pop melodileriyle harmanlıyordu. Ancak 90’ların başında Türkiye’de Eurodance, konser müziği değil, gece hayatı fonu olarak karşımıza çıkıyordu. Bu şarkılar, Parkorman’da ya da büyük festivallerde değil; Taksim’in sis makineli kulüplerinde, Ortaköy barlarında ve Bodrum gecelerinde hayatımızda yer buldu. Televizyondaki kliplerle ya da eldeki karışık kasetlerle tanıştık. O dönem DJ’lik, pek fazla “küratörlük” gerektirmeyen bir meslek olarak değerlendiriliyordu ve bu şarkılarla Türkçe pop’un hitleri aynı gece, aynı sette çalınıyordu. Haddaway’in “What is Love”ı, Yonca Evcimik’in “Abone”si ve Snap!’in “Rhythm Is a Dancer”ı, Burak Kut’un “Benimle Oynama”sı ile yan yana gelebiliyordu. Eurodance, Türkçe popun ritmini ve üretim dilini köklü bir şekilde değiştirdi. Şarkılar daha hızlı, dans odaklı ve “club” merkezli bir yapıya dönüştü; synth ağırlıklı altyapılar ve akılda kalıcı nakaratlar standart hale geldi. Yonca Evcimik’ten Tarkan’a, Burak Kut’tan Kenan Doğulu’ya uzanan bu yeni pop dili, Avrupa’daki club sound’unun yerelleşmiş bir karşılığı olarak şekillendi. Türkçe pop’un altın yılları, 90’lar boşuna olmadı.
Snap!
Ancak aslında pop kültürel olarak bu kadar önemli olan Haddaway, Snap!, Corona, 2 Unlimited ve Culture Beat gibi isimler, çoğu zaman “orada bir yerde” gibi hissediliyordu. Evet, sesleri vardı ama bedenleri yoktu; çünkü hiçbiri buraya gelmedi. Türkiye’de Eurodance kuşağı bu müziklerle yıllarca dans etti, ancak onları canlı olarak izleme deneyimini yaşamadık. 2000’lerin başında düzenlenen efsane festivallerle, o evde, partide, club’da dinlediğimiz müzisyenlerin konserine gidebilme lüksünü edindik. 21 Haziran’da İstanbul’da gerçekleşecek Throwback Festival, bu nedenle yalnızca nostaljik bir etkinlik değil; 90’ların televizyonlardan, discolardan ve yaz gecelerinden taşan soundtrack’inin nihayet fiziksel bir buluşmaya dönüşmesi anlamına geliyor.
Haddaway
Eurodance projeleri, genellikle sabit gruplardan ziyade prodüktör odaklı stüdyo projeleri olarak biliniyordu; sahnedeki yüzler zamanla değişiyor ya da ayrılıyordu. Bu nedenle, 2 Unlimited’ın altın dönemini temsil eden Anita Doth ve Capella’nın tanınmış vokallerinden Kelly O ile “Ace of Base”ten Jenny Berggren, bugün bu projelerin “ikonik seslerini” temsil eden isimler olarak sahne alacak. O kadar akılda kalıcı ve 30 yıldır unutulmayan şarkılar var ki, açıkhava konserinde bu hitler sırayla çalınsa dahi, koşturarak gidecek bir kitle her zaman mevcut. Ancak bu sefer durum farklı; gençliğimizin soundtrack’i ilk kez Uniq Açıkhava’da canlı olarak karşımıza çıkacak. Bu yaz tek bir konser izleme hakkım olsa, hiç düşünmeden sadece buna gitmeyi tercih ederim… Biletler biletix’te satışta.
Yorumlar kapalı.